Sedum (groen) dak

We hadden informatie opgezocht en offertes aangevraagd voor een sedum dakbedekking op ons platte dak van de aanbouw. Maar we hadden ook al besloten om te wachten tot volgend voorjaar.

Totdat we vorige week met Bas en Eline naar de Beurs Eigen Huis gingen en daar ook een van de leveranciers van groene daken aantroffen waarvan we al een offerte hadden. Groendak

Voordeel sedumdak

Een sedumdak leg je niet voor de isolatiewaarde. Hooguit heb je in de zomer er voordeel van dat het platte dak minder heet wordt en het dus wat koeler blijft. Een sedumdak leg je wel om regenwater beter af te voeren. Door de heftige regenbuien, zoals we dit jaar hebben gehad en we de komende jaren als gevolg van de klimaatverandering kunnen blijven verwachten, krijgt de riolering vaak erg veel water te verwerken in een korte tijd. Door een sedumdak te leggen wordt het water eerst vastgehouden en vervolgens veel langzamer afgevoerd.

Na proefopstelling te hebben bekeken besloot ik, als ik 10% beurskorting krijg bestel ik het gelijk. En ja hoor, 10% korting. Wel wilde ik eigenlijk alsnog tot volgend voorjaar wachten en dat was geen probleem voor de leverancier. Thuisgekomen kreeg ik toch wel zin in om het eerder te doen en toen bleek dat het dit weekend goed weer zou zijn, heb ik Niels en Florian gevraagd of ze tijd hadden te helpen.

Dus vrijdag kregen we de materialen voor het dak binnen.

Zaterdagochtend om 9 uur begonnen we.


Eerst een beschermlaag voor de bitumen dakbedekking.

Vervolgens de drainagelaag. 

Niels mag het naar boven sjouwen en samen leggen we het.

Op de drainagelaag komt een filtervlies. En daarop 44 zakken met substraat en 5 zakken grind langs de dakrand.

En wie mag dat weer naar boven sjouwen?

Juist Niels
Dat is best veel

Daarna het substraat netjes verdelen over het dak

Niels brengt tot slot de rollen sedummix naar boven en Florian en ik verdelen het over het dak.

Gelukkig hield Els toezicht, anders was het niks geworden.

Nog even sproeien. Er wordt voorlopig weinig regen verwacht dus dat moet eerst nog wel een paar keer. Als de sedum “vast” zit, kan het zeer goed tegen droogte. Het wordt dan wat geel, maar na regen snel weer groen.

Broerendag

Zaterdag 15 september 2018 beleefden de Nootenboom broers en zwagers (hoewel ik deze keer de enige zwager was) weer de traditionele broerendag. Deze keer georganiseerd door Jaap.

Als te bezoeken plaats werd door Jaap Utrecht uitgekozen. De planning was een bezoek aan het Museum Catharijneconvent en het Spoorwegmuseum.

Onderweg naar het Museum Catharijneconvent kwamen we eerst een “straatartiest” tegen.

Koorddanser boven een gracht

En vervolgens de Dom, en die moest natuurlijk ook even bezocht worden.

Onder de toren
En in de Dom

Door wat onverwachte vertraging (nee, ik noem geen namen Kees) werd het bezoek aan het Museum Catharijneconvent ingekort tot het buitenste deel van het Catharijneconvent.

Daarna door naar het Spoorwegmuseum, een stukje wandelen in de binnenstad over de grachten, waarin ze aan het werk zijn.

Naar het Spoorwegmuseum.

Het aanzicht van het station Maliebaan, het Spoorwegmuseum.
Dat is nog eens een stijlvol station.
Dus niet je koffer vergeten.

Een Pullman cabine 
Afgedaald naar het verleden
Een van de eerste Nederlandse locomotieven, tussen Amsterdam en Haarlem
De Longmoor
Behalve roken, was ook spuwen wel een puntje destijds.
En de ANWB had blijkbaar nog andere taken dan tegenwoordig.
Uit ging Feijenoord naar Milaan voor z’n wedstrijden. Maar kom op mensen, ze komen vast nog wel eens terug.
Ook dit is belangrijk.
Wim en Arie samen op avontuur.
SSst, Bas doet examen. Ik geloof dat hij niet geslaagd is.
De doorlopende trede onder de deuren werd door de conducteur gebruikt om buiten de trein langs de trein naar de volgende cabine te gaan om de kaarten te controleren.
Gelukkig, in Groningen kwam ook de trein. Voor zover ik begrijp was dit een seinwachtershuisje.

Jodentransporten in de Tweede Wereldoorlog

Vanuit Nederland vertrokken 102 treinen met ongeveer 105.000 Joden en enkele honderden Roma en Sinti naar de vernietigingskampen.

In treinstellen zoals deze. Houten wagons, als veewagens.
Als je het verhaal hoort vertellen als je in zo’n wagen staat, klinkt het net wat anders.

Het volgende onderdeel van het Spoorwegmuseum is niet geschikt voor kleine kinderen. Volgens mij gaan die kinderen nooit meer met een trein mee. 

In eerste instantie werd door Rutger Houwer een verhaal verteld.
Waar aandachtig naar werd geluisterd door de jongste onder ons.
Wat daarna komt is niet geschikt voor kinderen. Bas heeft het gefilmd, dus misschien kun je hem vragen het met je te delen, hoewel je niet het gevoel zult krijgen dat wij hadden. 
Moet je zelf maar naar het Spoorwegmuseum gaan en “De Vuurproef” afleggen.

Na het Spoorwegmuseum hebben we nog wat rondgewandeld door Utrecht, onderweg goed oplettend of we een gunstig plekje konden vinden om wat te drinken, en vervolgens wat te eten.

Nee, hier niet.
Hier wel
Genoeg calorietjes eraf gelopen vandaag, dus we kunnen er tegenaan.

Tenslotte weer naar huis. Uiteraard rijdt de aansluitende trein op Rotterdam centraal voor onze neus weg, maar toch goed op tijd thuis om nog wat uit te buiken.

Bedankt Jaap. Dit was een goed idee.

Uitwaaien

Vanmorgen op mijn laatste vakantiedag even uitgewaaid op ons strand van Ouddorp (zelfde gemeente Goeree-Overflakke, dus wij wonen aan het strand :-).

Nederland

Na de verhalen hoe mooi het was in Italië en de daarbij behorende foto’s, ook nog een keer mijn waardering voor Nederland.

Want hoe mooi het ook is in Italië, ik wil wonen in Nederland.

Mooi, mooier, mooist

Vandaag hebben we weer een flinke wandeling gemaakt. Volgens andere gasten van Al Marnich moesten we het wandelpad naar Al Gringo nemen. En wij luisteren altijd, dus dat hebben we gedaan.

En het was inderdaad mooi, alleen jammer dat het een eindpunt was en we dus weer terug moesten over hetzelfde pad.

Er zijn dus mensen die hier een (vakantie?) verblijf hebben. Alleen bereikbaar met een Jeep of iets soortgelijks.

Omdat we nog lang niet uitgewandeld waren gingen we nog maar eens naar het uitzichtpunt.

Met ander licht ziet dat er toch weer anders uit. En nu wisten we waar we naar keken. In het midden, op de landuitloop, is Bellagio en daar links boven aan de overkant is Varenna, waar we gisteren naar toe zijn gevaren.

Omdat we niet weer dezelfde terugweg wilden lopen als Dinsdag, besloten we een ander pad te kiezen.

Naar Roccolo Del Messo

Ook hier kregen we geen spijt van. Het pad liep bovenaan de berg ongeveer evenwijdig aan het meer, waardoor we telkens andere doorkijkjes naar het meer hadden. Werkelijk geweldig mooi!

We vroegen ons af of dit geen ruggenmerg van een Dinosaurus zou kunnen zijn, maar moesten gezien de hoeveelheid concluderen dat het “gewoon” geërodeerde rotsen zijn.

En nog maar eens een kijkje op het meer.

Ook hier kwamen we weer een hoop beelden tegen. 

Morgen rijden we weer naar huis, daar valt, hopelijk, weinig over te vertellen.

Tot de volgende keer.

Vaartocht

Vandaag dan maar in het bootje gestapt. Els wilde dat al zolang, dat het er maar eens van moest komen.

Hoewel ik gisteren had geconcludeerd dat ik wel weer een wandeling kon gaan maken, was het weer vanmorgen niet uitnodigend om te wandelen. Volgens onze telefoons zou het vanmiddag wel beter worden, dus zijn we maar gaan varen met een hop-op, hop-af kaartje van Navigazione Lago di Como.

De auto geparkeerd in Menaggio en daarvandaan naar Varenna gevaren. Daar kwamen we er achter dat we het plaatsje al eens doorkruist hadden. Niet dat Varenna geen mooie plekjes heeft:

Maar na een vlotte rondwandeling door naar Bellagio, dat we in ieder geval nog niet kenden.

Ciao Varenna è buongiorno Bellagio.

Belaggio ziet er niet alleen sjieker uit, het is ook sjieker en duurder dan de andere plaatsen die we gezien hebben rond het Lago di Como.

Een mooie boulevard
Met grote en
Mooie bomen
Meerdere winkelstraatjes. Met duur spul te koop maar,
Gelukkig ook wat goedkopers te snacken. Voor Els netjes een broodje “gezond” met een sapje en voor mij lekker ongezond een dik stuk pizza en cola.
Maar toch ook wel echt mooie delen om te bewandelen.
En ondertussen was het weer goed geworden.

Omdat het inmiddels lekker weer was geworden besloten we niet terug te varen naar Menaggio, maar naar Cadenabbio en daarvandaan over de “Greenway” langs de kust naar Menaggio te wandelen.