Gedwongen rust

Het nadeel van wandelen in Italië is dat je na het beklimmen van een berg ook weer naar beneden moet. Voor Els is dat alleen maar een voordeel, maar voor mij niet.

Bij het naar beneden gaan kreeg ik last van mijn knie en als je nog niet op de plaats van bestemming bent, moet je doorlopen. De gevolgen laten zich raden.

Na onze (berg)wandeldag dinsdag zijn wij woensdag dus maar eens naar Como gegaan. We zijn nu voor de 4de keer bij het Comomeer, tot nu toe steeds als tussenstop naar verderweg of huis, maar we waren nog niet in Como geweest.

En daar hebben we eerlijk gezegd niet zo veel aan gemist.

Omdat het wandelen wel goed gaat als er niet gedaald heeft te worden, zijn we donderdag naar de plaatsjes aan onze kant van het meer geweest. Gelukkig was daar in Argegno een kabelbaan zodat we toch nog naar boven konden.

En daar was dan weer een belvedère.

En het plaatsje Pigro, met leuke doorgangetjes.

Vervolgens gingen we naar Menaggio om informatie te zoeken over de vaartochten over het meer. In Menaggio was het erg druk, waarschijnlijk omdat het inmiddels al middag was, dus een parkeerplekje vinden viel niet mee.

Maar het is gelukt en we hebben de info die we zochten.

Dus vandaag zouden we gaan varen, ware het niet dat het vannacht flink geonweerd heeft en het vandaag nog steeds slecht weer is. We blijven dus lekker een keer “thuis”.  Hangen wat rond en hopen dat het vanmiddag wat droger wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *