Broerendag 2019

In april zijn de broers en 1 zwager op stap geweest. Deze keer naar het Nationaal Militair Museum en Amersfoort.

Zelf heb ik niet zo veel met militarisme, maar zo’n museum is wel leuk om eens door te lopen.

Een overzicht.
Historie
Uniformen
Wat sneller tuig

Vooral ook omdat het niet als een reclame voor het leger is opgezet, maar ook tegengeluid aanwezig is.

Dit is meer mijn jeugd. Oke, iets later dan.

Ook 1946 was trouwens al bekend dat je niet zomaar aan iedereen je persoonlijke gegevens bekend moet maken.


Helaas lijken de veiligheidsdiensten dat nu weer vergeten te zijn.

Ook honden werden ingezet voor transport.

Keukenwagen
Medische post
Ambulance wagen

De resultaten van het gebruik van militaire middelen worden hierin afgevoerd.

De vijf broers

Na het militair museum, met de bus terug naar Amersfoort. Dan kom je vanzelf de kei tegen.

Een stuk kleiner dan ik dacht.
Dit blok graniet, in een ijstijd door een gletsjer uit Scandinavie naar de Amersfoortse heide gestuwd en in 1545 genoemd in een staatsstuk van Karel V, werd in 1661 onder leiding van E. Meyster door vierhonderd burgers van Amersfoort naar de Varkensmarkt gesleept, daar in 1674 begraven, in 1903 opgedolven en na vele omzwervingen door onze stad in 1954 op dit voetstuk geplaatst.

Ik heb nooit geweten dat Amersfoort zo’n oude stad is.

Vele mooie gebouwen en smalle steegjes in de binnenstad.

Na een wandeling en bewonderende blikken om je heen door het centrum van Amersfoort is het tijd om wat te drinken.

En daarna gaan we verder.

Johan van Oldenbarnevelt heeft hier gewoond.
Vroeger waren in de stadsmuur huizen opgenomen. Hier is dat nog te zien.
Ook de bomen zijn al oud en bovendien heel mooi.
Dit is de laatste van de oude zooi.

Zelf had ik interesse om het geboortehuis van Piet Mondriaan te bezoeken. Daar is inmiddels een museum ingericht over zijn werk. Vooral de manier waarop dit wordt getoond vind ik heel goed.

Zelfportret van ikke.
Jurken geïnspireerd op de bloemen van Mondriaan.
Mondriaan Pop-art
We blijven natuurlijk wel gewoon mannen die toch het liefst eten bij onze lieve vrouwtjes.

Het was weer een drukke en vooral gezellige dag. Dat is voor mij het belangrijkste van de broerendag.

Bedankt jongens.

Sedum (groen) dak

We hadden informatie opgezocht en offertes aangevraagd voor een sedum dakbedekking op ons platte dak van de aanbouw. Maar we hadden ook al besloten om te wachten tot volgend voorjaar.

Totdat we vorige week met Bas en Eline naar de Beurs Eigen Huis gingen en daar ook een van de leveranciers van groene daken aantroffen waarvan we al een offerte hadden. Groendak

Voordeel sedumdak

Een sedumdak leg je niet voor de isolatiewaarde. Hooguit heb je in de zomer er voordeel van dat het platte dak minder heet wordt en het dus wat koeler blijft. Een sedumdak leg je wel om regenwater beter af te voeren. Door de heftige regenbuien, zoals we dit jaar hebben gehad en we de komende jaren als gevolg van de klimaatverandering kunnen blijven verwachten, krijgt de riolering vaak erg veel water te verwerken in een korte tijd. Door een sedumdak te leggen wordt het water eerst vastgehouden en vervolgens veel langzamer afgevoerd.

Na proefopstelling te hebben bekeken besloot ik, als ik 10% beurskorting krijg bestel ik het gelijk. En ja hoor, 10% korting. Wel wilde ik eigenlijk alsnog tot volgend voorjaar wachten en dat was geen probleem voor de leverancier. Thuisgekomen kreeg ik toch wel zin in om het eerder te doen en toen bleek dat het dit weekend goed weer zou zijn, heb ik Niels en Florian gevraagd of ze tijd hadden te helpen.

Dus vrijdag kregen we de materialen voor het dak binnen.

Zaterdagochtend om 9 uur begonnen we.


Eerst een beschermlaag voor de bitumen dakbedekking.

Vervolgens de drainagelaag. 

Niels mag het naar boven sjouwen en samen leggen we het.

Op de drainagelaag komt een filtervlies. En daarop 44 zakken met substraat en 5 zakken grind langs de dakrand.

En wie mag dat weer naar boven sjouwen?

Juist Niels
Dat is best veel

Daarna het substraat netjes verdelen over het dak

Niels brengt tot slot de rollen sedummix naar boven en Florian en ik verdelen het over het dak.

Gelukkig hield Els toezicht, anders was het niks geworden.

Nog even sproeien. Er wordt voorlopig weinig regen verwacht dus dat moet eerst nog wel een paar keer. Als de sedum “vast” zit, kan het zeer goed tegen droogte. Het wordt dan wat geel, maar na regen snel weer groen.

Broerendag

Zaterdag 15 september 2018 beleefden de Nootenboom broers en zwagers (hoewel ik deze keer de enige zwager was) weer de traditionele broerendag. Deze keer georganiseerd door Jaap.

Als te bezoeken plaats werd door Jaap Utrecht uitgekozen. De planning was een bezoek aan het Museum Catharijneconvent en het Spoorwegmuseum.

Onderweg naar het Museum Catharijneconvent kwamen we eerst een “straatartiest” tegen.

Koorddanser boven een gracht

En vervolgens de Dom, en die moest natuurlijk ook even bezocht worden.

Onder de toren
En in de Dom

Door wat onverwachte vertraging (nee, ik noem geen namen Kees) werd het bezoek aan het Museum Catharijneconvent ingekort tot het buitenste deel van het Catharijneconvent.

Daarna door naar het Spoorwegmuseum, een stukje wandelen in de binnenstad over de grachten, waarin ze aan het werk zijn.

Naar het Spoorwegmuseum.

Het aanzicht van het station Maliebaan, het Spoorwegmuseum.
Dat is nog eens een stijlvol station.
Dus niet je koffer vergeten.

Een Pullman cabine 
Afgedaald naar het verleden
Een van de eerste Nederlandse locomotieven, tussen Amsterdam en Haarlem
De Longmoor
Behalve roken, was ook spuwen wel een puntje destijds.
En de ANWB had blijkbaar nog andere taken dan tegenwoordig.
Uit ging Feijenoord naar Milaan voor z’n wedstrijden. Maar kom op mensen, ze komen vast nog wel eens terug.
Ook dit is belangrijk.
Wim en Arie samen op avontuur.
SSst, Bas doet examen. Ik geloof dat hij niet geslaagd is.
De doorlopende trede onder de deuren werd door de conducteur gebruikt om buiten de trein langs de trein naar de volgende cabine te gaan om de kaarten te controleren.
Gelukkig, in Groningen kwam ook de trein. Voor zover ik begrijp was dit een seinwachtershuisje.

Jodentransporten in de Tweede Wereldoorlog

Vanuit Nederland vertrokken 102 treinen met ongeveer 105.000 Joden en enkele honderden Roma en Sinti naar de vernietigingskampen.

In treinstellen zoals deze. Houten wagons, als veewagens.
Als je het verhaal hoort vertellen als je in zo’n wagen staat, klinkt het net wat anders.

Het volgende onderdeel van het Spoorwegmuseum is niet geschikt voor kleine kinderen. Volgens mij gaan die kinderen nooit meer met een trein mee. 

In eerste instantie werd door Rutger Houwer een verhaal verteld.
Waar aandachtig naar werd geluisterd door de jongste onder ons.
Wat daarna komt is niet geschikt voor kinderen. Bas heeft het gefilmd, dus misschien kun je hem vragen het met je te delen, hoewel je niet het gevoel zult krijgen dat wij hadden. 
Moet je zelf maar naar het Spoorwegmuseum gaan en “De Vuurproef” afleggen.

Na het Spoorwegmuseum hebben we nog wat rondgewandeld door Utrecht, onderweg goed oplettend of we een gunstig plekje konden vinden om wat te drinken, en vervolgens wat te eten.

Nee, hier niet.
Hier wel
Genoeg calorietjes eraf gelopen vandaag, dus we kunnen er tegenaan.

Tenslotte weer naar huis. Uiteraard rijdt de aansluitende trein op Rotterdam centraal voor onze neus weg, maar toch goed op tijd thuis om nog wat uit te buiken.

Bedankt Jaap. Dit was een goed idee.

Uitwaaien

Vanmorgen op mijn laatste vakantiedag even uitgewaaid op ons strand van Ouddorp (zelfde gemeente Goeree-Overflakke, dus wij wonen aan het strand :-).

Nederland

Na de verhalen hoe mooi het was in Italië en de daarbij behorende foto’s, ook nog een keer mijn waardering voor Nederland.

Want hoe mooi het ook is in Italië, ik wil wonen in Nederland.

Mooi, mooier, mooist

Vandaag hebben we weer een flinke wandeling gemaakt. Volgens andere gasten van Al Marnich moesten we het wandelpad naar Al Gringo nemen. En wij luisteren altijd, dus dat hebben we gedaan.

En het was inderdaad mooi, alleen jammer dat het een eindpunt was en we dus weer terug moesten over hetzelfde pad.

Er zijn dus mensen die hier een (vakantie?) verblijf hebben. Alleen bereikbaar met een Jeep of iets soortgelijks.

Omdat we nog lang niet uitgewandeld waren gingen we nog maar eens naar het uitzichtpunt.

Met ander licht ziet dat er toch weer anders uit. En nu wisten we waar we naar keken. In het midden, op de landuitloop, is Bellagio en daar links boven aan de overkant is Varenna, waar we gisteren naar toe zijn gevaren.

Omdat we niet weer dezelfde terugweg wilden lopen als Dinsdag, besloten we een ander pad te kiezen.

Naar Roccolo Del Messo

Ook hier kregen we geen spijt van. Het pad liep bovenaan de berg ongeveer evenwijdig aan het meer, waardoor we telkens andere doorkijkjes naar het meer hadden. Werkelijk geweldig mooi!

We vroegen ons af of dit geen ruggenmerg van een Dinosaurus zou kunnen zijn, maar moesten gezien de hoeveelheid concluderen dat het “gewoon” geërodeerde rotsen zijn.

En nog maar eens een kijkje op het meer.

Ook hier kwamen we weer een hoop beelden tegen. 

Morgen rijden we weer naar huis, daar valt, hopelijk, weinig over te vertellen.

Tot de volgende keer.

Vaartocht

Vandaag dan maar in het bootje gestapt. Els wilde dat al zolang, dat het er maar eens van moest komen.

Hoewel ik gisteren had geconcludeerd dat ik wel weer een wandeling kon gaan maken, was het weer vanmorgen niet uitnodigend om te wandelen. Volgens onze telefoons zou het vanmiddag wel beter worden, dus zijn we maar gaan varen met een hop-op, hop-af kaartje van Navigazione Lago di Como.

De auto geparkeerd in Menaggio en daarvandaan naar Varenna gevaren. Daar kwamen we er achter dat we het plaatsje al eens doorkruist hadden. Niet dat Varenna geen mooie plekjes heeft:

Maar na een vlotte rondwandeling door naar Bellagio, dat we in ieder geval nog niet kenden.

Ciao Varenna è buongiorno Bellagio.

Belaggio ziet er niet alleen sjieker uit, het is ook sjieker en duurder dan de andere plaatsen die we gezien hebben rond het Lago di Como.

Een mooie boulevard
Met grote en
Mooie bomen
Meerdere winkelstraatjes. Met duur spul te koop maar,
Gelukkig ook wat goedkopers te snacken. Voor Els netjes een broodje “gezond” met een sapje en voor mij lekker ongezond een dik stuk pizza en cola.
Maar toch ook wel echt mooie delen om te bewandelen.
En ondertussen was het weer goed geworden.

Omdat het inmiddels lekker weer was geworden besloten we niet terug te varen naar Menaggio, maar naar Cadenabbio en daarvandaan over de “Greenway” langs de kust naar Menaggio te wandelen.

Gedwongen rust

Het nadeel van wandelen in Italië is dat je na het beklimmen van een berg ook weer naar beneden moet. Voor Els is dat alleen maar een voordeel, maar voor mij niet.

Bij het naar beneden gaan kreeg ik last van mijn knie en als je nog niet op de plaats van bestemming bent, moet je doorlopen. De gevolgen laten zich raden.

Na onze (berg)wandeldag dinsdag zijn wij woensdag dus maar eens naar Como gegaan. We zijn nu voor de 4de keer bij het Comomeer, tot nu toe steeds als tussenstop naar verderweg of huis, maar we waren nog niet in Como geweest.

En daar hebben we eerlijk gezegd niet zo veel aan gemist.

Omdat het wandelen wel goed gaat als er niet gedaald heeft te worden, zijn we donderdag naar de plaatsjes aan onze kant van het meer geweest. Gelukkig was daar in Argegno een kabelbaan zodat we toch nog naar boven konden.

En daar was dan weer een belvedère.

En het plaatsje Pigro, met leuke doorgangetjes.

Vervolgens gingen we naar Menaggio om informatie te zoeken over de vaartochten over het meer. In Menaggio was het erg druk, waarschijnlijk omdat het inmiddels al middag was, dus een parkeerplekje vinden viel niet mee.

Maar het is gelukt en we hebben de info die we zochten.

Dus vandaag zouden we gaan varen, ware het niet dat het vannacht flink geonweerd heeft en het vandaag nog steeds slecht weer is. We blijven dus lekker een keer “thuis”.  Hangen wat rond en hopen dat het vanmiddag wat droger wordt.

Agriturismo Al Marnich

Na gisteren nog precies 12 uur reizen aangekomen te zijn in het plaatsje Schignano en in ons verblijf Al Marnich, hebben we kunnen uitrusten en genieten van het uitzicht vanaf ons plekje en de heerlijke maaltijd.

Vandaag begonnen met de eerste wandeling vanuit Al Marnich. Dat was wel weer even wennen. Bijna 8 km, waarin we bijna 500 mtr hebben geklommen (en gedaald).

https://api.sportstracker.com/workout/ankomulder/5b852fe2e883bf7fe2c45efe

Maar het uitzicht was de moeite waard.

Toen we vertrokken had de hond van Al Marnich gelijk in de gaten dat we gingen wandelen, en daar had zij ook wel zijn in. Dus ze is lekker meegelopen de hele weg. Ons regelmatig de weg wijzend door alvast vooruit te lopen en dan om te kijken waar wij bleven.

Nu weer lekker op het terrasje met een kopje thee en een (e-)boek.

#Klimaatactivisme

Begonnen op FB en nu hier verder.

Vanavond hebben we weer nieuwe winddelen bij kunnen kopen, nu voor ongeveer 4000 Kwh per jaar.

Ons totaal een winddelen staat nu op ca. 6500 Kwh.

We hebben aanmerkelijk uitgebreid in verband met de warmtepomp voor verwarming en de warmtepompboiler.

Nu even afwachten hoeveel elektriciteit we daadwerkelijk gaan gebruiken in de winter voor de verwarming van ons inmiddels zwaar geïsoleerde huis.

Wat we nog te kort komen gaan we doen met zonnepanelen.

We zijn benieuwd.